Kindercoaching door Tessa

Ontvang tips & inspiratie rondom kinderen, jongeren & opvoeden.

Brief van een hooggevoelig meisje

12 september 2017 • Geen categorie

Lieve papa’s , mama’s , meesters en juffen.

Al vóór dat ik de klas in kom heb ik een boel uitdagingen gehad. Kleding zit vaak niet lekker, en ook sokken zitten niet lekker, er zitten hobbeltjes in. Ik kan daar erg kriebelig van worden omdat ik die hobbeltjes heel sterk voel. Uiteindelijk lukt het me om de kleren aan te trekken die ik wil, maar het kost me soms allemaal best veel energie. Dan vraag ik me af waarom ik dit heb, en anderen niet. Dan voel ik me best een beetje anders.

Soms heb ik buikpijn als ik naar school moet gaan. Ik wil het namelijk zo graag goed doen, omdat ik zo graag wil dat anderen fijn over me denken. Als het niet lukt ben ik teleurgesteld in mezelf. We moeten zoveel dingen leren, en ik wil zo graag laten zien dat ik het allemaal kan, en snap. “Zal ik het allemaal wel goed doen?” denk ik vaak. Rekenen vind ik moeilijk, en ik wil zo graag net als alle anderen snel zijn, want dan vind de juf mij vast ook goed.  Ik voel hoe de sfeer is in de klas. Als er kindjes niet blij zijn en verdrietig dan voel ik dat ook. Ook kijk ik altijd gelijk naar de juf of meester. Voelt hij of zij zich fijn vandaag? Ik hoop iedere dag dat het met iedereen goed gaat en wil daar graag oplossingen voor bedenken. Er kan dan heel veel in mijn hoofd zitten, soms word ik daar stil van, maar vaak ook heel druk. Dan wil ik grapjes maken, iedereen helpen en zorgen dat iedereen blij is.

Er zijn meer dingen die ik heel goed voel. Geluiden bijvoorbeeld. Die voel ik in mijn lijf. Toen ik twee was hield ik al altijd mijn handen voor mijn oren als er een motor voorbij kwam die heel veel geluid maakte. Daar kan ik nog steeds wel erg van schrikken. Soms zou ik willen dat ik mijn oren wat zachter kon zetten.

…ik voel jouw teleurstelling

Als iemand teleurgesteld of verdrietig is dan voel ik dat ook. Daarom vind ik ‘nee’ zeggen erg moeilijk. Want dan voel ik jouw teleurstelling.  Soms zeg ik daarom tegen iedereen die met me wil spelen ‘ja’, want dan is iedereen blij. Nu ben ik aan het oefenen met mijn ‘eigen hartje’ volgen zoals mama dat zegt. Dan hoef ik alleen naar mijn eigen ‘ik ‘  te luisteren en dat is fijn.

Het komt best vaak voor dat ik vergeet te voelen in mezelf hoe het is, en hoe het met me gaat.   Soms word ik dan heel boos, vooral thuis waar ik me veilig voel. Dan ben ik vergeten om mezelf op te laden. Verhaaltjes om rustig te worden helpen goed voordat ik ga slapen, want van alle indrukken val ik soms slecht in slaap. Dan word ik rustig, en kan ik opladen. Ook heb ik nu een briefje, waarop staat. “is dit mijn probleem?’ Dat helpt me om te bedenken of ik wel de persoon ben die zich druk moet maken. Dat heeft met emoties te maken die soms niet van mij zijn, maar die ik van iemand anders voel. Dat blijft best lastig hoor.

Er is ook een boekje van: “Hallo, ik ben Gwen” met tips van een hoog gevoelig meisje. Zij vertelt daar over plakkertjes. Geen echte plakkertjes maar doorzichtige nep plakkertjes die mensen op je willen plakken, met wat ze van je vinden. Soms zijn die dingen leuk, en soms niet. Niet altijd passen die plakkertjes bij je. Ik weet nu dat ik die plakkertjes niet op mezelf hoef te laten plakken. Ik kan ze ook niet aannemen als ze niet bij me passen. Dan haal ik in gedachten het denkbeeldige plakkertje van me af. Het hoort dan niet bij mij.

…eigenlijk is het heel bijzonder

De ‘glazen bubbel’ helpt me ook. De bubbel en dat van die plakkertjes heb ik geleerd van iemand die me helpt met mijn gevoeligheid om te gaan, om mezelf te beschermen. Tegen harde geluiden bijvoorbeeld, of als ik me wil concentreren. Dat ik zo veel voel is soms heel lastig, maar eigenlijk is het heel bijzonder. Ik kan er iets moois mee geven aan anderen, alleen moet ik ook leren hoe ik hier mee om kan gaan. Eerst wilde ik soms gewoon niet meer zoveel voelen, maar nu weet ik dat ik juist wél wil blijven voelen, en dat ik kan oefenen hoe ik er mee om kan gaan. Want dat kan je echt leren. Doordat ik zoveel moeite moet doen om sokken aan te doen, en dan doorzet omdat ik weet dat het beter wordt, kan ik nu heel goed doorzetten. Ook heb ik veel vriendjes en vriendinnetjes, en help ik ze graag. Theater, muziek en sporten vind ik heerlijk, net als creatief bezig zijn. Dat vult mijn batterij weer.

Wat helpt zijn rustige momentjes. We hebben daarvoor een schema gemaakt. Ook tijd alleen met papa en mama helpt me om op te laden. Dan zorgen we dat het rustig is in huis, we drinken thee en lezen of kletsen we samen.

Juffen en meesters kunnen ook goed helpen door me af en toe heel even apart te nemen. Al is het maar één minuutje om te vragen hoe het gaat. Dan kan ik wat dingen die in mijn hoofd zitten vragen en dan kan dat weer uit mijn hoofd. Als de juf of meester mij zegt dat ik goed mijn best doe en het goed doe, dan kan ik rustiger werken. Wat ook erg fijn is, is als de juf of meester weet dat er veel in mijn hoofd zit. Dan weet ze waarom ik soms wat meer wiebelig en kriebelig ben. Als ik voel dat, dat oké is hoef ik me geen zorgen te maken.

Tegen andere gevoelige kinderen wil ik zeggen. Soms is het lastig maar je kan ermee leren omgaan, en echt oefenen met wat voor jou werkt. En eigenlijk is het juist heel erg mooi en bijzonder.

Papa’s en mama’s , meesters en juffen, als ik voel dat het goed is wie ik ben, en als ik om hulp mag vragen dan is het rustiger in mezelf.

Liefs van een gevoelig meisje.

*Dit is het verhaal van een hooggevoelig meisje. Met de wereld van JIJ help ik oa. hooggevoelige kinderen. Wil jij meer informatie, of een vrijblijvende afspraak maken om te kijken of ik iets voor jullie (kind) kan betekenen? Mail me gerust.  info@dewereldvanjij.nl

 

Vijf dingen om te doen als je hooggevoelig bent:

  • opladen
  • onderzoeken of de emoties die je voelt wel van jou zijn
  • Ruimte voor jezelf
  • Bewust wording
  • Duidelijke grenzen stellen

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Menu Title
×